mały|Strona tytułowa pierwszego wydania Poema Piasta Dantyszka herbu Leliwa o piekle (czasami w skrócie, Poema Piasta Dantyszka albo Dantyszek) – poemat Juliusza Słowackiego, wydany anonimowo w Paryżu w marcu 1839 roku. Utwór, należący do wczesnych poematów emigracyjnych poety, spotkał się z chłodnym przyjęciem zarówno wśród współczesnych autorowi czytelników, jak i w późniejszej historiografii literackiej. Akcja poematu koncentruje się na wędrówce tytułowego Piasta Dantyszka przez piekło. W literaturze przedmiotu bywa interpretowany jako ironiczna i groteskowa polemika z tradycją sarmacką oraz romantycznymi wzorcami patriotyzmu.

Fabuła Utwór ma formę pierwszoosobowej relacji starego polskiego szlachcica, tytułowego Piasta Dantyszka herbu Leliwa, który opowiada o swoim życiu, utraconych synach oraz niezwykłej, nadprzyrodzonej podróży. Bohater przedstawia się jako ojciec pięciu poległych synów, z których jeden dopuścił się zdrady. Po licznych wędrówkach i doświadczeniach – m.in. pielgrzymce do Ziemi Świętej – żyje w nędzy i odosobnieniu, będąc przedmiotem plotek, jakoby miał odwiedzić piekło.