Ratko Vulanović (ur. 16 maja 1941 we wsi Laz k. Nikšicia, zm. 23 marca 2023 w Belgradzie) – czarnogórski, serbski i jugosłowiański rzeźbiarz i malarz.
Życiorys Początkowo kształcił się w szkole artystycznej w Herceg Novi, ale przerwał naukę i wyjechał do Belgradu. W 1968 ukończył studia z zakresu rzeźby w Akademii Sztuk w Belgradzie. Przez siedem lat działał w kolonii rzeźbiarskiej Beli venčac w Aranđelovacu. W tym czasie zajmował się także malarstwem. W 1972 dzięki stypendium fundacji Mošy Pijade mógł wyjechać do Grecji, gdzie kontynuował kształcenie.
W latach 1968-1975 był członkiem Stowarzyszenia Artystów Plastyków Serbii. W 1971 został laureatem nagrody im. Sretena Stojanovicia. Zmarł 23 marca 2023 w Belgradzie, pochowany w rodzinnej wsi Laz.
Twórczość W 1968 zorganizował pierwszą wystawę swoich prac w Varaždinie. Kolejne wystawy otwierano w Belgradzie, Zrenjaninie, Suboticy, Podgoricy i w Budvie. W 1987 zaprojektował serię rzeźb z aluminium, które stanęły w centrum Belgradu. Kiedy artysta zadeklarował, że podaruje swoje rzeźby miastu, z huty aluminium w Titogradzie przyjechała ciężarówka, która po demontażu przewiozła elementy rzeźb do huty, gdzie zostały przetopione i zniszczone. W latach 1967–1977 prace artysty przedstawiano w ramach Oktobarskiego Salonu w Belgradzie.