U osobników młodocianych tło opistosomy jest jaśniejsze, a przepaska grzbietowa z bocznymi płatami znacznie wyraźniejsza, wskutek czego przypominają one dorosłe czyhaki sześciookie.
Nogogłaszczki samca mają udo dwukrotnie dłuższe od goleni. Długie cymbium ma nasadową trzecią część zaopatrzoną w bulbus i znacznie szerszą niż pozostałe ⅔ jego długości. Embolus ma wierzchołek zakrzywiony, krótszy niż u czyhaka sześciookiego.
Genitalia samicy mają wydłużony płat grzbietowy i rozszerzony płat brzuszny, oba z większymi częściami gruczołowymi niż w przypadku czyhaka sześciookiego.
Ekologia i występowanie Pająk ten zasiedla lasy, półsuche łąki, a także budynki i mury. Bytuje w ściółce, pod odstającą korą drzew i kamieniami, w szczelinach skalnych oraz w szczelinach murów, zakamarkach budynków i pod gontem. W miejscach tych buduje rurkowate oprzędy długości od 10 do 15 cm i średnicy około 1 cm zwieńczone lejkowatą siecią łowną z silniejszymi nićmi sygnałowymi rozchodzącymi się promieniście.
W warunkach naturalnych aktywne osobniki obu płci spotyka się od wiosny do jesieni, natomiast w warunkach synantropijnych aktywne są przez cały rok. Do kopulacji dochodzi pod koniec lata.