Szaamir Sultanum Szaamirian (, ; ur. 1723 w Isfahanie, zm. 17 lipca 1797 w Madrasie) – ormiański działacz społeczny i oświeceniowy oraz pisarz, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli indyjskich Ormian obok Iosifa Emina i Mowsesa Bagramiana.
Biografia Shahamir Shahamirian urodził się w 1723 roku w Nowej Dżulfie, ormiańskiej dzielnicy Isfahanu w Iranie. W latach 40. XVIII wieku wyjechał do Madrasu w Indiach, aby dołączyć do swojego ojca, Sultana Davida, w mieście, które było już wówczas ważnym ośrodkiem diaspory ormiańskiej. Po odziedziczeniu majątku po stryju stał się najzamożniejszym Ormianinem w Madrasie.
Jednym z najbliższych współpracowników Shahamiriana oraz istotnym źródłem inspiracji intelektualnej był Movses Baghramian. Shahamir Shahamirian, jego syn Hakob, Movses Baghramian, Mikayel Khojajanian oraz inni Ormianie działający w Madrasie utworzyli środowisko znane jako grupa madraska ormiańskich intelektualistów. W latach 1771–1772 założyli oni w Madrasie drukarnię. Publikacje tej grupy były pierwszymi dziełami w języku ormiańskim, które wyraźnie artykułowały idee europejskiego oświecenia. Jednym z pierwszych utworów wydanych przez madrasową drukarnię był Nor tetrak vor kochi hordorak („Nowa broszura zwana Napomnieniem”), autorstwa Hakoba Shahamiriana (lub – według części badaczy – Movsesa Baghramiana).