Te trzy wielkie regiony podzielono dalej na dziesięć części, co dało w sumie trzydzieści trytii. Ustanawiając dziesięć fyli zamiast wcześniejszych czterech, Klejstenes zapewnił, że każda nowa fyla otrzyma trzy trytie. Najważniejszą zasadą nowego porządku było jednak to, że każda fyla musiała obejmować po jednej trittys z każdego z trzech regionów (czyli każda trytia musiała odtąd składać się z asty, mesogei i paralii). Dystrybucja dem między poszczególne trittyes i fyle była prawdopodobnie oparta na zasadzie, iż liczba zdolnych do służby hoplitów miała być rozłożona możliwie równomiernie.
Regionalne zmieszanie ateńskich obywateli w ramach nowych sojuszy trybalnych rozbiło dawne struktury dominacji:
Arystokraci zachowali swój prestiż społeczny, swoją ekonomiczną potęgę, przewagę w treningu politycznym i militarnym oraz w edukacji ogólnej, a także swoją tradycję; dlatego naturalnie pozostali liderami w tym sensie, że wszystkie przesłanki działania politycznego nadal spoczywały w ich rękach, że to oni zajmowali wszystkie funkcje dowódcze i polityczne.