Jedną z istotnych zmian jest przekształcenie postaci Ignacego Rzeckiego. W przeciwieństwie do bohatera powieści, związanego ze światem przeszłości i tradycją napoleońską, serialowy Rzecki jest niewiele starszym od Wokulskiego współpracownikiem, aktywnie uczestniczącym w jego przedsięwzięciach. Staniszewska zwróciła również uwagę na równoległe aspiracje Wokulskiego i Izabeli Łęckiej do środowisk, do których dotychczas nie należeli: Wokulski próbuje wejść do świata arystokracji, natomiast Łęcka zbliża się do kręgu kobiet skupionych wokół Elizy Orzeszkowej i emancypacyjnego pisma „Bluszcz”.
W interpretacji Staniszewskiej ważnym tematem serialu staje się emancypacja rozumiana przede wszystkim jako prawo do samostanowienia. Wprowadzona do fabuły Orzeszkowa oraz postać lekarki Zofii Dobskiej, wzorowana na postaci historycznej, służą ukazaniu sytuacji kobiet pozbawionych praw politycznych, niezależności ekonomicznej i możliwości swobodnego decydowania o własnym życiu. Problem ten obejmuje kobiety należące do różnych warstw społecznych, w tym Izabelę Łęcką i Mariannę.