Za prekursora poezjoterapii uznaje się amerykańskiego psychiatrę Jacka J. Leedy'ego, który w 1969 roku opublikował pierwszą monografię na ten temat, Poetry Therapy. The Use of Poetry in the Treatment of Emotional Disorders. W pracy tej wskazywał, że poezja stanowi drogę do podświadomości, a czytanie i tworzenie własnych wierszy pozwala pacjentom wyrazić uczucia trudne do uchwycenia innymi środkami. W tym samym okresie i kolejnych dekadach poezja zaczęła być coraz częściej wykorzystywana przez osoby pracujące w instytucjach pomocy społecznej podczas zajęć grupowych i została wpisana do nurtu terapii ekspresyjnych (kreatywnych) i biblioterapiiHynes, A. M., & Hynes-Berry, M. (2012). Biblio/Poetry Therapy: The Interactive Process. North Star Press..
Wśród osób popularyzujących metodę był dr Arthur Lerner z Los Angeles, który w latach 70. XX wieku założył Poezję Instytutu Terapii. W 1980 roku osoby aktywnie działające w dziedzinie poezjoterapii powołały Krajowe Stowarzyszenie Terapii Poezji.