Historia i kult Obraz (ikona) Matki Bożej Opiekuńczej powstał w 1721 r. z fundacji ks. Jana Ropskiego, proboszcza izbiańskiego (popa) do cerkwi (w Izbach) powstałej po 1547. Obraz malowany jest na płótnie o wymiarach 147x96 cm. Obraz po niedługim czasie zasłynął licznym łaskami i cieszył się dużą czcią wiernych. Ówczesny biskup greckokatolicki Onufry Szumlański (zm. w 1762 roku) urzędowo uznał go za słynący łaskami, co podniosło Izby do rangi sanktuarium maryjnego. Za proboszczowania ks. Jana Szczawińskiego (następcy fundatora obrazu, prezbitera izbiańskiego od 1732, dziekana muszyńskiego i spiskiego) zbudowano nową drewnianą cerkiew na planie krzyża, było to czymś wyjątkowym w budownictwie cerkiewnym tego okresu. W nowej świątyni po prawej stronie w bocznej nawie umieszczono cudowny wizerunek. Ze względu na duży ruch pielgrzymkowy w 1886 zbudowano nową murowaną z kamienia cerkiew (również na planie krzyża) w bocznej kaplicy (po prawej stronie) umieszczono obraz Madonny. Kult do wizerunku wciąż wzrastał. W 1923 większość mieszkańców Izb przeszła na prawosławie i wybudowali nową świątynię prawosławną (rozebraną po II wojnie światowej). Tymczasem stara cerkiew (z 1886) została zamknięta a kult zaczął całkowicie podupadać.