Po wyjściu z więzienia Jørgen otrzymuje niewielką pomoc od burmistrza i mieszczan, ale przede wszystkim spotyka kupca Brønnego, który okazuje mu serce i wsparcie. Brønne zabiera Jørgena w podróż do Skagen, gdzie młodzieniec doświadcza serdecznego przyjęcia ze strony rodziny kupca. Budzi się prawdziwe uczucie do córki Brønnego Clary. Przed jej zimowym wyjazdem do Norwegii wszyscy uczestniczą w niedzielnym nabożeństwie. Podczas komunii Jørgen klęczy obok Clary, a po obrzędzie zauważa jej łzy. Po wyjeździe Clary Jørgen łowi ryby, wspomina dziewczynę w kościele, doświadcza surowej jesieni i śpiewa pieśni, przy których stopniowo ujawniają się jego uczucia.
Wiosną Jørgen wyrusza do Norwegii. Kupiec Brønne dostrzega w oddali statek Jørgena i Clary. Dochodzi do katastrofy — statek nabiera wody i tonie mimo wysiłków załogi. Młodzi skaczą do morza. Jørgen walczy z falami, by dopłynąć do lądu, lecz traci siły tuż przed nadejściem pomocy. Clara umiera. Jørgen, zabrany do domu, walczy o życie. Stopniowo zdrowieje. Mieszka w domu kupca. Staje się milczącą skorupą dawnego człowieka. Po latach w kościele rozpoznaje ołtarz i imię Clary — na chwilę powracają dawne uczucia i łzy. Podczas orkanu doświadcza mistycznej wizji. Widzi ożywionych zmarłych, ślub z ukochaną oraz triumfalną procesję.