Odwłok samca ma pozbawioną szczecinek makroskopowych, wgłębioną w widoku brzusznym i rozszerzoną w widoku bocznym płytkę subgenitalną oraz nieprzyłączony do niej, zwykle pozbawiony płata przedwierzchołkowego, sierpowaty i często zaopatrzony w przedwierzchołkowe szczecinki na grzbietowej krawędzi stylus. Pygofor nie ma okolicy silnie zesklerotyzowanego oskórka na krawędzi wewnętrzno-grzbietowej ani guzka na krawędzi tylnej. Genitalia samca cechuje ponadto rurkowaty edeagus z umieszczonym wierzchołkowo lub przedwierzchołkowo na brzusznej krawędzi gonoporem, zwykle wykształconą apodemą grzbietową oraz zazwyczaj wykształconą parą wyrostków.
Rozprzestrzenienie Plemię znane z krain: nearktycznej, palearktycznej, krainy etiopskiej, madagaskarskiej, orientalnej i australijskiej.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1915 roku przez Charlesa Fullera Bakera na łamach „Philippine Journal of Science”. We współczesnym sensie zredefiniowany został w 2020 roku przez Xue Qingquana, Christophera H.