Moralność nie jest kategorią abstrakcyjną, lecz historyczną i zmienia się wraz ze zmianą fromy organizacji społeczeństwa, wraz ze zmianą bazy ekonomicznej. Tak na przykład wraz ze zwycięstwem ustroju burżuazyjnego moralność feudałów ustępuje miejsca moralności burżuazyjnej.
Powstanie i rozwój moralności Zdaniem marksisty Olega Drobnickiego moralność wyodrębniła się z innych form regulacji społecznej (zwyczaj, rytuał) w epoce rozkładu ustroju wspólnoty pierwotnej i powstania społeczeństwa klasowego, w wyniku czego obok ogólnoludzkich norm moralności rozwijają się klasowe formy moralności. W odróżnieniu od Drobnickiego, Michaił Kalinin, zajmując się problemem genezy i rozwoju moralności, podkreślał, że moralność pojawiła się wraz z powstaniem społeczeństwa ludzkiego, zanim jeszcze ukształtowały się klasy. Z chwilą podziału społeczeństwa na klasy antagonistyczne moralność staje się moralnością klasową: bądź usprawiedliwia panującą formę własności (moralność klasy panującej), bądź wyraża interesy klasy uciskanej, jej opór przeciw uciskowi ekonomicznemu i politycznemu.
Póki istnieją klasy i walka między nimi, póty moralność ograniczają ramy klasowe. W społeczeństwie komunistycznym moralność wyzwala się całkowicie z tych ram i staje się wspólną moralnością całego społeczeństwa.