Wolontariuszki z czerwono-białą opaską na ramieniu były też aktywne na nadbrzeżach oraz stacjach kolejowych wzdłuż granicy z Belgią, a także na zagranicznych stacjach kolejowych m.in. w Londynie, Paryżu, Brukseli, Antwerpii, Hamburgu, Düsseldorfie, oczekując na przybycie młodych kobiet celem uświadamiania ich o czyhających zagrożeniach tj. prostytucja i handel kobietami. Pomagały też mężczyznom, ale wyłącznie obcokrajowcom.
Oficjalnie wyznanie i pochodzenie społeczne nie odgrywały żadnej roli. W praktyce często, zarówno wśród woluntariuszek, jak i grupy docelowej, wiara (katolicka lub protestancka) odgrywała przewodnią rolę. Pod koniec XIX i na początku XX wieku dużo ludzi martwiło się o los dziewcząt i kobiet, które pracowały z daleka od domu, co częściowo wynikało z obawy o upadek wartości i norm zachowania społecznego oraz o uzależnienie od prostytucji. W edukacji kobiet stationsjuffrouwen kierowały się wartościami i normami chrześcijańskimi. Celem było zapobieżenie niemoralnemu prowadzeniu się. W zależności od wyznania młode kobiety, przybyłe do dużego miasta w poszukiwaniu pracy, były kierowane do odpowiedniego miejskiego schroniska.