Szarża pod Bóbrką – szarża bojowa grupy ułanów płk. Ludwika Schweizera skierowana przeciwko stacjonującemu we wsi oddziałowi Armii Czerwonej, odbyta 30 września 1939 roku we wsi Bóbrka w powiecie liskim (obecnie leskim).
Geneza Podczas gdy kampania wrześniowa dobiegała końca, Grupa Operacyjna Kawalerii gen. Władysława Andersa podejmowała próbę przedostania się na Węgry, prowadząc walki z wojskami niemieckimi i sowieckimi. W dniach 26-27 września doszło do bitwy pod Władypolem, w wyniku której jednostka została rozwiązana, a dalsze przebijanie się do granicy prowadzone było przez pojedyncze grupy.
Większość wojska podczas bitwy schowała się w lesie nieopodal wioski. W wyniku powszechnego chaosu Grupa Operacyjna została rozproszona. Podczas prób reintegracji Władysław Anders oświadczył zebranym resztkom rozwiązanie oddziału. Grupa Schweizera, razem z grupą Józefa Pająka, obrała kierunek północny w celu wyjścia z okrążenia Sowietów. Po drodze spotkali kpt. Aleksandra Czaplińskiego z 9 D.A.K. z pięcioma oficerami i kilkunastoma kanonierami. W Balicach doszło do ataku na grupy i ich rozłączenia. Jednostka Schweizera wycofała się do Chatek Balickich, gdzie część ułanów zdemobilizowano, pozostawiając 45 jeźdźców.