Święciec (ros. Святецкая волость, ukr. Святецька волость) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1867–1923 na Wołyniu. Siedzibą gminy był Święciec.
Historia Gmina zbiorowa Święciec powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Należała do powiatu krzemienieckiego w guberni wołyńskiej. Gmina graniczyła od północy z gminą Jampol, od zachodu z gminami Borsuki i Białozórka, od południa i wschodu z powiatem starokonstantynowskim, a od północnego wschodu z powiatem ostrogskimВолости и важнейшие селения Европейской России. – Вып. 3: Губернии Малороссийские и Юго-Западные: Харьковская, Полтавская, Черниговская, Киевская, Волынская, Подольская / Издание Центрального статистического комитета. – СПб.,1885. – 349 c.
W 1885 roku obejmowała 37 miejscowości, a zamieszkiwało ją 6074 ludności. Większymi miejscowościami w gminie były: Święciec , Woronowce, Hawryłówka, Dowgalówka, Iłkowce, Moskalówka, Niemiryńce i Pohorylce.