W obliczu nowej wojny z Turcją, do której Polska przystąpiła w 1883 w sojuszu zaczepno-odpornym z cesarstwem, sejm uchwałą z 17 kwietnia określił liczebność armii koronnej na 36000 porcji, w tym piechoty na 12870 stawek żołdu. W wyprawie pod Wiedeń miało wziąć udział 36 jednostek piechoty cudzoziemskiego autoramentu. Wojska koronne ześrodkowały się pod Krakowem. Stąd 15 sierpnia wyruszyły w dwóch kolumnach na południe. Całością dowodził król Jan III Sobieski. W odsieczy wiedeńskiej wziął udział też regiment generała majora Jana Dennemarka liczący 346 porcji. Faktyczne dowództwo sprawował nad nim płk Salomon von Sackem. Żołnierze regimentu wchodzili w skład piechoty lewego skrzydła – brygady gen. Jana Dennemarka. Dowództwo regimentu sprawował płk Sacken
Po generale Janie Dennemarku, od 1 maja 1684 szefostwo regimentu przejął książę kurlandzkie Ferdynand Kettler. 1 lutego 1685 regiment księcia kurlandzkiego został połączony z regimentem piechoty koronnej Eliasza Łąckiego.
W 1686 król Jan Sobieski zorganizował kolejne uderzenie na Mołdawię.