Józef Dominko (ur. 13 marca 1893 w Lublinie, zm. 1974) – polski polityk i działacz spółdzielczy, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1945–1947).
Życiorys Wywodził się z rodziny robotniczej, powiązany z lożą masońską Wolni Oracze. Zdobył wykształcenie średnie, w 1905 przerwał naukę po opuszczeniu szkoły wskutek strajku szkolnego. Kształcił się w Szkole Nauk Społeczno-Politycznych w Krakowie i kilkumiesięcznego kursu w ramach Wyższych Kursów Naukowych w Warszawie. Od 1906 do 1918 zatrudniony jako zecer w drukarni. W 1913 był jednym z organizatorów Lubelskiej Spółdzielni Spożywców, później wchodził w skład jej zarządu jako sekretarz i kierownik biura, został też kierownikiem działu w Związku Spółdzielni. W okresie międzywojennym działacz Polskiej Partii Socjalistycznej. Autor publikacji wspomnieniowych związanych z ruchem spółdzielczym. Był także redaktorem prasy spółdzielczej, m.in. w latach 20. redaktorem naczelnym pism „Spółdzielca Lubelski”, a później dyrektorem administracyjnym spółki wydającej czasopismo „Głos Lubelski”. W latach 30.