Małżeństwo ze Stefanem Żeromskim Stefan Żeromski traktował córkę Oktawii – Henrykę – jak własne dziecko. Oktawia Żeromska miała opinię dbającej o dobre imię męża wiernej żony. Dzięki jej znajomościom Stefan otrzymał na trzy lata posadę bibliotekarza w Rapperswilu, dzięki czemu para spędziła trzy lata w Szwajcarii. Odwiedzający Żeromskich Prus chwalił umiejętności kucharskie Oktawii oraz jej pracowitość i oddanie dla rodziny. W 1899 roku urodził się ich syn, Adam. Na początku XX wieku Żeromski był już znanym pisarzem, jednak jego małżeństwo przeżywało kryzys, a on sam chciał oderwać się od popadającej w nerwowe stany Oktawii. Po przeprowadzce do Paryża w 1907 roku pisarz związał się nieformalnie z Anną Zawadzką, jednak Oktawia nigdy nie zrzekła się tytułu żony pisarza mimo zdrady, pozostając jedyną prawowitą małżonką Stefana, mimo używania przez Annę nazwiska Żeromska. Stefan i Anna doczekali się córki Moniki, późniejszej malarki, jednak Stefan odwiedzał dom Oktawii, szczególnie podczas gruźlicy, na którą zachorował i umarł syn pisarza, Adam.