Analiza przeprowadzona przez Centrum Studiów Strategicznych i Międzynarodowych (CSIS) pokazywałą, że pomimo intensywności walk i triumfalnej propagandy Rosji, wojska rosyjskie posuwały się na Ukrainie niezwykle powoli. Od zdobycia Awdijiwki w 2024 roku dzienne postępy wahały się między 15 a 70 m, co stanowiło jeden z najwolniejszych wskaźników obserwowanych we współczesnej wojnie. Rosyjskie twierdzenia o zdobyciu miast takich jak Kupiańsk, Pokrowsk i Czasiw Jar były w dużej mierze sprzeczne z dostępnymi danymi, które ujawniały minimalne zyski kwestionowane przez Ukrainę. Nawet na najbardziej sprzyjających odcinkach, takich jak Pokrowsk, postęp pozostawał znikomy w porównaniu z konfliktami historycznymi lub ukraińskimi kontrofensywami z 2022 roku. To spowolnienie wynikało z wojny na wyniszczenie, w której drony nasyciły linię frontu i sprawiły, że każdy ruch w promieniu kilku kilometrów był ryzykowny. Pomimo trudności, Ukrainie udawało się utrzymać obronę, choć cierpiała z powodu braku personelu i mniejszego wsparcia międzynarodowego. Rosja ze swojej strony płaciła kolosalną cenę w ludziach: szacowano, że tylko w 2025 roku odnotowano ponad 400 tys. ofiar, czyli ok. 35 tys. miesięcznie. Rosja miała problemy z uzupełnianiem szeregów, pomimo oferowania wysokich premii.