pod numerem 18 zamieszkiwała szlachta zagrodowa, Sokołowscy z Sokołowa herbu Gozdawa.
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego z 1880 roku tak podaje o Gliniku Górnym:
G.-Górny wś w pow. jasielskim, należy do sądu pow. i urzędu poczt. we Frysztaku a parafii rzym. kat. w Gogołowie i liczy 777 mieszk. Większa posiadłość wynosi 368 m. roli, 26 m. ogrodów i łąk, 90 m. pastw. i 242 m. lasu; mniejsza 790 m. roli, 62 m. ogrodów i łąk, 101 m. pastwisk i 182 lasu.
W 1881, w głównym dworze urodziła się Paulina Cyryla Slaska herbu Grzymała, lecz umiera w kolejnym roku. Po tym czasie nie ma już we wsi Wojnarowskich, ani Slaskich. Wg księdza Sarny, 28 grudnia 1893 roku, rozdrobniony wśród spadkobierców majątek, scalił Konstanty Macewicz herbu własnego. 27 sierpnia 1903 roku główny dwór, oficyny, park, folwark oraz pole uprawne zakupili Polacy wyznania mojżeszowego, Markus Estein, Józef Schonblumow i Lejb Strick, a ci w 1908 roku odsprzedali lwią część bankowi parcelacyjnemu. Kolejnym właścicielem majątku dworskiego zostaje Andrzej Jabłecki z Jabłeczników i Kościesz herbu Kościesza, naftowiec, uprzedni dzierżawca resztówki dworskiej w Turaszówce (obecnie część Krosna).