Mieszane zaburzenie lękowo-depresyjne (, MADD) – zaburzenie psychiczne charakteryzujące się współwystępowaniem objawów lękowych i depresyjnych o ograniczonym i porównywalnym nasileniu, którym towarzyszy co najmniej kilka objawów autonomicznych (tj. ze strony autonomicznego układu nerwowego, takich jak np. nadpotliwość, suchość w jamie ustnej lub dolegliwości żołądkowo-jelitowe).

Mieszane zaburzenie lękowo-depresyjne rozpoznaje się wówczas, gdy obecne są zarówno objawy lękowe, jak i depresyjne, lecz żadne z nich wyraźnie nie dominują i nie osiągają nasilenia wystarczającego do rozpoznania odrębnie zaburzenia depresyjnego lub zaburzenia lękowego.

W ICD-10 MADD klasyfikowane jest jako "inne zaburzenie lękowe" (F41) i kodowane jako F41.2. DSM-5 nie uwzględnia takiej diagnozy.

Zaburzenie lękowo-depresyjne należy odróżnić od depresji lękowej (w której na pierwszy rzut wysuwają się objawy depresyjne) oraz dystymii (przewlekłej formy depresji o podłożu nerwicowym).

Kryteria diagnostyczne Objawy lękowo-depresyjne utrzymują się przez co najmniej 1 miesiąc.