Christian L. Luerssen (ur. 6 maja 1843 w Bremie, zm. 28 czerwca 1916 w Charlottenburgu) – niemiecki botanik i mykolog. Był autorytetem w zakresie pterydologii (nauki o paprotnikach), oraz innych roślin zarodnikowych.
Życiorys i praca naukowa Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w Bremie pracował w tym mieście jako nauczyciel. Wspierany przez Senat Bremy studiował botanikę i zoologię w Jenie oraz fizykę w Ernst Abbe. W 1868 roku uzyskał doktorat w zakresie botaniki i powrócił do Bremy.
W 1869 roku został w Lipsku asystentem Augusta Schenka, który później powierzył mu stanowisko kustosza Universitätsherbariums. W 1872 roku habilitował się tutaj rozprawą doktorską o zarodniach paproci. Wraz z Schenkiem Luerssen prowadził badania naukowe, zwłaszcza nad paprociami Australii i Oceanii. Aby wyżywić rodzinę, zmuszony był dorabiać jako autor. Oprócz recenzji do czasopism naukowych, pisał podręczniki i instrukcje. Jego dzieło „Medical Botany Pharmaceutische” wyróżniało się dzięki opisowemu opracowaniu metodologicznemu i stało się standardem w tym zakresie. Współcześni botanicy oceniali Luerssena jako „jednego z pierwszych żyjących autorów botanicznych, a jego podręczniki i instrukcje były najlepszymi dostępnymi w tamtych czasach”.