Jan Lorek-Sęk, ps. „Sęk”, „Gibki”, „Mietek” (ur. jako Jan Lorek 29 maja 1914 w Buczku, zm. 3 września 1994) – polski polityk, uczestnik ruchu oporu podczas II wojny światowej, oficer Armii Ludowej, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1944/5–1947).
Życiorys Zdobył wykształcenie podstawowe. Ukończył szkołę powszechną w Buczku, jednoroczną Szkołę Rolniczą w Sędziejowicach (1935) i jednoroczną Państwową Szkołę Spółdzielczości Rolniczej w Nałęczowie (1936). Od 1937 do 1940 kierownik Spółdzielni Spożywców „Społem” w Zelowie. W wieku 17 lat wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”, był jego prezesem w powiecie łaskim. Od 1936 członek Stronnictwa Ludowego, od 1938 do 1939 prezes struktur powiatowych, od 1939 instruktor wojewódzki.
W okresie II wojny światowej działał początkowo w konspiracyjnym Stronnictwie Ludoweym „Roch” i Batalionach Chłopskich. Potem związał się z 3 Brygadą Armii Ludowej im. gen. Józefa Bema, gdzie był sztabowym oficerem operacyjnym. Współorganizował konspiracyjną Wojewódzką Radę Narodową w Łodzi, był jej skarbnikiem i wiceprzewodniczącym. Działał w Stronnictwie Ludowym „Wola Ludu” (jako członek zarządu), przekształconym w Stronnictwo Ludowe (lubelskie) (członek Rady Naczelnej SL od 1944 do 1945. Jako reprezentant SL „Wola Ludu” w 1944 zgłoszony do Krajowej Rady Narodowej przez konspiracyjną łódzką WRN.