Karol Ludwik Domaniewski (ur. 16 sierpnia 1888 w Samarze, zm. po 1941) – major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Jana Franciszka Karola, inżyniera, i Emilii z Grudzińskich urodzony 16 sierpnia 1888 w Samarze nad Wołgą, ówczesnej stolicy guberni samarskiej. W 1890 z rodzicami przeprowadził się do Żytomierza, gdzie w latach 1899–1907 uczęszczał do gimnazjum klasycznego. W 1907 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Petersburskiego. W następnym roku przeniósł się na Wydział Przyrodniczy, który ukończył w 1914. W międzyczasie (1911–1912) odbył jednoroczną służbę wojskową w 9 kazańskim pułku dragonów w Żytomierzu i przez rok (1912–1913) studiował w Państwowym Instytucie Agronomicznym w Paryżu.

W 1914 został zmobilizowany do armii rosyjskiej. W czasie I wojny światowej, w stopniu chorążego, walczył w szeregach 75 kolumny taborowej (ros. 75-й военный транспорт) 15 batalionu taborowego (ros. 15-й обозный батальон). We wrześniu 1917 zaangażował się w Związku Wojskowych Polaków w rosyjskiej 3 Armii. W listopadzie 1917 opuścił armię rosyjską. W lutym 1918 wrócił do Żytomierza, gdzie podjął pracę zarobkową jako sekretarz biura handlowo-rolniczego.