W polskojęzycznym piśmiennictwie omawiano m.in. problem „dryftu” antygenowego PRRSV, który może ograniczać efektywność immunoprofilaktyki, oraz kierunki prac nad szczepionkami lepiej dostosowywanymi do zmieniających się wariantów wirusa (w tym koncepcje szczepionek mających indukować odporność miejscową w układzie oddechowym). W odniesieniu do wschodnioeuropejskich podtypów PRRSV opisywano wyniki badań sugerujące, że komercyjne szczepionki oparte na klasycznych szczepach genotypu 1 mogą zapewniać jedynie częściową ochronę krzyżową, m.in. z ograniczeniem gorączki, siewstwa i wiremii po zakażeniu szczepem z podtypu 3 (Lena).
W doniesieniach prezentowanych na europejskich spotkaniach dotyczących zdrowia świń opisywano także modyfikacje praktyki szczepień oraz nowe podejścia do immunoprofilaktyki, w tym ocenę podania donosowego żywej szczepionki MLV (przeznaczonej pierwotnie do podania domięśniowego) u bardzo młodych prosiąt, z obserwowaną redukcją wiremii i siewstwa oraz mniejszym nasileniem zmian w płucach po narażeniu na PRRSV-1 w porównaniu z grupą kontrolną.