Po zakończeniu wojny, w 1945 roku powróciła do Włoch, gdzie została członkinią komitetu centralnego Włoskiej Partii Komunistycznej.
Działalność polityczna Po obaleniu monarchii we Włoszech w referendum konstytucyjnym w 1946 roku z powodzeniem kandydowała w , uzyskując mandat do (Konstytuanty) z ramienia Włoskiej Partii Komunistycznej. Została jedną z pierwszych kobiet wybranych do Parlamentu Włoch. Mandat objęła 25 czerwca 1946. Po uchwaleniu nowej Konstytucji Włoch, w 1948 roku została członkinią Izby Deputowanych Włoch. Uzyskała reelekcję w 1953 roku. W Izbie Deputowanych zasiadała do 1958 roku.
Życie prywatne i śmierć Jej mężem był Luigi Longo, włoski komunista i przewodniczący Włoskiej Partii Komunistycznej. Zmarła w styczniu 1980 roku.
Przypisy
Kategoria:Działacze Włoskiej Partii Komunistycznej Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Zmarli w 1980