elektrony płyną przez obwód zewnętrzny (to jest prąd), protony przechodzą przez membranę, a na katodzie łączą się z tlenem z powietrza tworząc wodę. Paliwo i magazynowanie: wodór jest magazynowany w pojeździe jako sprężony gaz w zbiornikach wysokociśnieniowych; w samochodach osobowych typowe jest ciśnienie robocze ok. 70 MPa (≈700 bar). Układ hybrydowy (bufor energii): w praktyce układ napędowy obejmuje również akumulator buforowy (m.in. dla rekuperacji i pokrywania szczytów mocy). Emisje lokalne i ślad klimatyczny: podczas jazdy nie występują „szkodliwe” emisje z układu wydechowego; produktem reakcji w ogniwie jest głównie para wodna (oraz ciepło), przy czym „zeroemisyjność” dotyczy lokalnych emisji (z rury), a ślad klimatyczny zależy od tego, jak wyprodukowano wodór i jaką ma jakość (dla PEM w transporcie istnieją specyfikacje jakościowe, np. ISO 14687). Szybkość tankowania: tankowanie wodoru jest porównywalne czasowo do paliw ciekłych – w materiałach referencyjnych podaje się ok. 5 minut, zależnie od warunków tankowania i infrastruktury;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pojazd z wodorowym ogniwem paliwowym · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.