Piotr Suffczyński (ur. 15 sierpnia 1892 w maj. Wielint, zm. po 1949) – kapitan saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Józefa Franciszka i Henryki z Bartunkiewiczów urodzony 15 sierpnia 1892 w majątku Wielint, w ówczesnym powiecie kowelskim guberni wołyńskiej. Ukończył sześć klas gimnazjum w Łucku, a w latach 1911–1914 uczył się w prywatnej szkole technicznej w Kijowie.
3 maja 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. Początkowo służył w 131 zapasowym batalionie piechoty w Troicku (obwód orenburski), w którym ukończył szkołę podoficerską. Następnie został przeniesiony do 246 zapasowego batalionu piechoty w Kustanaj, z którego został skierowany do Kazańskiej Szkoły Wojskowej. 6 sierpnia 1916, po ukończeniu szkoły, został mianowany chorążym i wcielony do 131 zapasowego batalionu piechoty na stanowisko młodszego oficera. 5 kwietnia 1917 został skierowany do szkoły gazowej w Jekaterynburgu, po ukończeniu której został przydzielony do sztabu 32 Zapasowej Brygady Piechoty w Czelabińsku. 1 sierpnia 1917 został skierowany do szkoły gazowej w Kazaniu, a po jej ukończeniu został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy oddziału gazowego 32 Zapas. BP. Po rewolucji październikowej przyjechał do rodzinnego majątku Turzysk na Wołyniu.