W DOK VIII powierzono mu obowiązki referenta saperów. Obowiązki służbowe łączył z działalnością społeczną w Kolejowym Przysposobieniu Wojskowym oraz Lidze Morskiej i Kolonialnej, gdzie pełnił funkcję kierownika Referatu Żeglugi Śródlądowej w Biurze Zarządu Okręgu Pomorskiego. W marcu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII, a z dniem 31 lipca tego roku przeniesiony w stan spoczynku.

Mieszkał w Toruniu przy ul. Mickiewicza 116 m. 5. Po zwolnieniu z wojska pracował jako kierownik budowy. W 1937 przniósł się do Warszawy, zamieszkał na Grochowie przy ul. Igańskiej 7 m. 2 i pracował jako kierownik kamieniołomu. W latach 1939–1941 był zatrudniony w fabryce „Perkun”, w charakterze kierownika działu, a w latach 1941–1944 zarabiał jako przedsiębiorca. W lipcu 1944 został wysiedlony z Warszawy do Koszalina, gdzie pracował w firmie Karla Schrödera na stanowisku kierownika działu. Od lutego 1945 przebywał w Neu-Isenburg, gdzie w marcu podjął pracę konstruktora w sklepie z łóżkami, a od maja tego roku prowadził prywatną działalność konstruktora generatorów gazowych. 25 września 1947 wypełniając kwestionariusz dla uchodźcy podał, że nie zamierza wrócić do kraju z powodu prześladowań politycznych.