Dziesięć przykazań Hutu (także Dziesięć przykazań Bahutu) – dokument opublikowany w grudniu 1990 w propagandowym magazynie Kangura. Często przywoływany jako przykład propagandy skierowanej przeciwko Tutsi, promowanej po inwazji zdominowanego przez Tutsi Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego w 1990 i przed ludobójstwem w Rwandzie w 1994.
redaktor naczelny magazynu Kangura został w 2003 roku skazany przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla Rwandy na dożywocie, zamienione po apelacji w 2007 na 35 lat więzienia za zbrodnie przeciwko ludzkości polegające na bezpośrednim i publicznym podżeganiu do ludobójstwa.
Tekst Źródło: . Każdy Hutu powinien wiedzieć, że kobieta Tutsi, niezależnie od tego kim jest, działa w interesie grupy etnicznej Tutsi. W związku z tym uznamy za zdrajcę każdego Hutu, który: poślubi kobietę Tutsi, przyjaźni się z kobietą Tutsi, zatrudni kobietę Tutsi jako sekretarkę lub weźmie ją jako konkubinę. Każdy Hutu powinien wiedzieć, że nasze córki Hutu są odpowiedniejsze i bardziej sumienne w rolach kobiety, żony i matki rodziny. Czyż nie są one piękne i bardziej uczciwe? Kobiety Hutu, bądźcie czujne i starajcie się nakłonić swoich mężów, braci i synów do rozsądku. Każdy Hutu powinien wiedzieć, że każdy Tutsi jest nieuczciwy w interesach. Jego jedynym celem jest dominacja ich grupy etnicznej.