Kindertotenlieder w latach 1833–1834 po śmierci dwójki swoich dzieci, Luisy i Ernsta (zob. cykl pieśni Gustava Mahlera do pięciu z utworów z cyklu, a także tego kompozytora). W poezji inspirowanej literaturą Bliskiego Wschodu odwołał się m.in. do Goethego.
Weisheit des Brahmanen to zdaniem samego autora poemat dydaktyczny; przypomina jednak bardziej pamiętnik, z anegdotami i aforyzmami; utwór jest przepełniony krytyką społeczną, podtrzymuje ideę teodycei zachwianą po śmierci jego dzieci. Formalnie poemat nawiązywał do dzieła Cherubinischem Wandersmann Angelusa Silesiusa. Walczył o zjednoczenie Niemiec, jako jedyny przedstawiciel pokolenia Körnera opublikował Ein Dutzend Kampflieder für Schleswig-Holstein. Jego twórczość przenika świadomość boskiej wszechobecności. Można go zaliczyć do prekursorów poezji ekologicznej. W swojej twórczości zwalczał feudalizm. Zajmował się w swojej poezji starością, jako pierwszy niemiecki liryk pisał o takich tematach, jak utrata zębów, zaparcia, renta, stopniowa utrata wzroku.