Ein musikalischer Spaß (Żart muzyczny), K. 522 – kompozycja Wolfganga Amadeusa Mozarta, ukończona w Wiedniu 14 czerwca 1787 roku.
Utwór jest zamierzoną parodią muzyki pisanej przez nieudolnych kompozytorów i wykonywanej przez słabo wyszkolonych muzyków. Jest to jedno z najbardziej znanych dzieł satyrycznych w historii muzyki klasycznej.
Struktura Utwór składa się z czterech części: Allegro (w formie sonatowej) Menuetto i Trio Adagio cantabile Presto (w formie ronda)
Satyra i technika kompozytorska Mozart zawarł w utworze szereg błędów kompozytorskich i wykonawczych, które miały na celu wyśmianie niskiej jakości produkcji muzycznych tamtej epoki. Do elementów tych należą:
Błędy harmoniczne: Stosowanie równoległych kwint i oktaw, które w klasycznej szkole kompozycji były surowo zabronione. Niezręczne modulacje: Próby przejścia do innej tonacji, które kończą się porażką lub brzmią nienaturalnie. Słaba instrumentacja: Pisanie partii dla rogów w sposób wymuszający granie „nieczystych” dźwięków, co symuluje brak umiejętności panowania nad instrumentem. Puste frazy: Wielokrotne powtarzanie tych samych, banalnych motywów, sugerujące brak inwencji melodycznej. Politonalność: Finał utworu (ostatnie takty Presto) jest jednym z najwcześniejszych przykładów zamierzonej politonalności.