Ustawa z 1946 r. uzupełniła ten model na terenach Ziem Odzyskanych i byłego Wolnego Miasta Gdańska, regulując kwestie osadnictwa rolnego, struktury własności i zagospodarowania przejętych gruntów. Preferowano osadnictwo indywidualne chłopów, repatriantów i przesiedleńców, przy jednoczesnym silnym udziale sektora państwowego w postaci PGR-ów. Państwo zachowało daleko idącą kontrolę nad obrotem ziemią oraz nad strukturą agrarnąJoanna Mikołajczyk, Podział gospodarstwa rolnego - de lege lata i de lege ferenda. Studia Iuridica Agraria, 2012, nr 10, s. 123-141..
Ustawa o uwłaszczeniu nieruchomości rolnych z 1955 r. miała kluczowe znaczenie dla ostatecznego uregulowania skutków reformy rolnej w Polsce Ludowej. Przede wszystkim uwłaszczała chłopów faktycznie użytkujących ziemię, nadając im pełne prawo własności do gruntów otrzymanych w wyniku reformy rolnej i osadnictwa. Likwidowała tym samym niepewność prawną dotychczasowych użytkowników ziemi.