W listopadzie 1981 roku w referendum zatwierdzono nową konstytucję, jednak Burundi pozostało państwem jednopartyjnym, rządzonym przez Unię na rzecz Postępu Narodowego (Union pour le Progrès national, UPRONA).
Zgodnie z konstytucją 22 października 1982 roku przeprowadzono wybory do Zgromadzenia Narodowego, natomiast 31 sierpnia 1984 roku Bagaza został wybrany na prezydenta, uzyskując 99,6% głosów jako jedyny kandydat. Reformy te miały jednak w dużej mierze charakter fasadowy. Państwo pozostawało zdominowane przez UPRONA oraz wojsko, które pełniły funkcję narzędzi politycznej i ekonomicznej dominacji klanu Hima-Tutsi z prowincji Bururi, skąd pochodził Bagaza. Większość ludności Hutu pozostawała zmarginalizowana i pozbawiona realnego wpływu politycznego.
W celu zorganizowania oporu wobec rządów Tutsi, uchodźcy Hutu w sąsiedniej Demokratycznej Republice Konga (ówczesnym Zairze) utworzyli w kwietniu 1980 roku Partię Wyzwolenia Ludu Hutu (Parti pour la libération du peuple Hutu, PALIPEHUTU). W tym okresie Tutsi posiadali niemal monopol na dostęp do edukacji oraz zatrudnienie w administracji państwowej.