Konstrukcja hali jest żelbetowa. Składa się z 26 żeber, ustawionych co 6 metrów. Wypełnienie stanowią cegły dziurawki i cegły ceramiczne. Została zbudowana na planie wydłużonego prostokąta. Dach o spadku 2% ma na całej długości świetliki, których celem było dostarczenie równomiernego światła nie rażącego oczu. Architektura ma cechy modernistyczne i funkcjonalne.
W wyniki modernizacji zakończonej w 2017 roku hala została podzielona na pięć sektorów: do gier zespołowych, do skoków (skok wzwyż, skok o tyczce) i piłki ręcznej oraz do rzutów; kolejne dwa to stumetrowa bieżnia z sześcioma torami oraz tartanowa bieżnia okólna o długości 200 m. Nosi imię absolwenta AWF i olimpijczyka Janusza Kusocińskiego.
Historia Na realizację nowej uczelni sportowej – Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego – zorganizowano w 1928 roku konkurs, jednak ostatecznie poza konkursem powierzono projekt Edgarowi Norwerthowi. Projekt powstał w bardzo krótkim czasie. Wielka hala ćwiczeń służąca do uprawiania sportu w okresie zimowym została wybudowana w latach 1928–1930 wraz z resztą kompleksu. Początkowo prace miały zostać zakończone w ciągu jednego roku, jednak problemy z kredytowaniem i przeszkodami formalnymi wydłużyły proces.