289–311..
W praktyce skutki tej regulacji okazały się jednak ograniczone. Zainteresowanie rolników przewidzianymi w niej rozwiązaniami było niewielkie, co wynikało zarówno z niepewności co do trwałości przyznawanych praw, jak i z ogólnej niestabilności sytuacji własnościowej na wsi w pierwszym okresie powojennymWłodzimierz Dzun, Wpływ przyspieszenia przemian własnościowych w rolnictwie na zmiany w strukturze prawno-własnościowej i obszarowej gospodarstw rolnych w Polsce. In: Ekonomia jest piękna?. Księga dedykowana profesorowi Jerzemu Wilkinowi. Wydawnictwo Naukowe Scholar Sp. z oo, 2015, s. 351–368.. Dopiero ustawa o uwłaszczeniu nieruchomości rolnych z 1955 r. przyniosła istotną zmianę, obejmując uwłaszczeniem zarówno dzierżawców przedwojennych, jak i powojennych, użytkujących nieruchomości rolne stanowiące własność Skarbu PaństwaBożena Tańska-Hus, Rozwój i charakter dzierżawy w rolnictwie polskim. Postępy Nauk Rolniczych, 2000, 47.4,s. 115-128.. Akt ten miał charakter powszechny i definitywnie porządkował status prawny licznej grupy użytkowników gruntów rolnych, wzmacniając jednocześnie model własnościowy kosztem stosunków dzierżawnychAneta Suchoń, W kwestii nowego modelu dzierżawy gruntów rolnych, Uniwersytet Przyrodniczy, Poznań, Przegląd Prawa Rolnego, 2008, nr 1 (3), s.