16 kwietnia 1916 awansował na porucznika. Później został komendantem Oddziału Telefonicznego I Brrygady LP. 1 stycznia 1917 został instruktorem baterii szkolnej 1 pułku artylerii. Od 17 do 31 stycznia 1917 wziął udział w charakterze instruktora w II kursie Szkoły Strzeleckiej Artylerii w Rembertowie. 16 lipca 1917, po kryzysie przysięgowym, został zwolniony z Legionów Polskich. Generał Stanisław Szeptycki jako generalny gubernator lubelski powołał go Krajowej Rady Gospodarczej w charakterze komendanta straży zbożowej. Równocześnie działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.
W listopadzie 1918 oddał się do dyspozycji generała Edwarda Rydza-Śmigłego jako ministra wojny w rządzie Ignacego Daszyńskiego, który powierzył mu organizację oddziałó telefonicznych. W grudniu był komendantem szkoły telefonicznej w Lublinie. Rozkazem Dowództwa Okręgu Generalnego Lublin z 21 grudnia został zatwierdzony w Oddziale Vb (Techniki Wojskowej) jako komendant szkoły telefonicznej i telegraficznej. 24 grudnia 1918 polecono mu zorganizowanie szkoły saperskiej w Lublinie. 7 maja 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polska z byłych Legionów Polskich z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana i przydzielony z dniem 1 grudnia 1918 do Dowództwa Okręgu Generalnego LublinDz. Rozk. Wojsk. Nr 55 z 20 maja 1919, poz. 1714, 1737..