później mianował ją przedstawicielką regionu wschodniego (gdy Selznick rozszerzył swoją rolę w studiu, objęła stanowisko jego głównej asystentki). Kiedy otrzymała wersje robocze nieopublikowanej powieści Margaret Mitchell, dostrzegając potencjał ich historii, przekazała je Selznickowi, aby ten mógł zabezpieczyć prawa autorskie (odkupiono je za 50 tys. dolarów). Powieść Przeminęło z wiatrem z 1936 okazała się bestsellerem; podobny sukces odniosła ekranizacja z 1939 (reż. Victor Fleming), która podczas 12. ceremonii zdobyła osiem Oscarów w kategoriach konkursowych, w tym dla najlepszego filmu. Brown i Mitchell nawiązały długoletnią przyjaźń.
Namówiła też Ingrid Bergman do wyjazdu ze Sztokholmu do Hollywood, by mogła zagrać w melodramacie Intermezzo (1939, reż. ), będącym remakiem szwedzkiego filmu o tym samym tytule z 1936. Zwróciła uwagę Selznicka na powieść Rebeka Daphne du Maurier z 1938 i podpisała pierwszy amerykański kontrakt z Laurence’em Olivierem na jego występ w dreszczowcu psychologicznym Rebeka (1940, reż. Alfred Hitchcock). Przekonała również Hitchcocka do podpisania siedmioletniego kontraktu z Selznickiem, aby mógł on wyreżyserować wspomnianą produkcję, która zdobyła Oscara dla najlepszego filmu podczas 13. ceremonii rozdania statuetek.