T − stan trypletowy|skaluj=2 Zasadniczą przyczyną tego wzbronionego przejścia jest załamanie się założenia, iż sprzężenie spinowo-orbitalne elektronu jest zaniedbywalne. Tzw. efekt ciężkiego atomu może wzmacniać to sprzężenie, dodatkowo stymulując przejście międzysystemowe. Inną konsekwencją załamania sprzężenia spinowo-orbitalnego jest zwiększenie prawdopodobieństwa załamania się przybliżenia Borna-Oppenheimera. Oparte jest ono na wynoszącej kilka rzędów wielkości różnicy w szybkości ruchu jąder (drgania cząsteczkowe zachodzące w skali pikosekund) i elektronów (skala femtosekund). Powoduje to wzrost znaczenia sprzężenia wibronowego, polegającego na oddziaływaniu drgań cząsteczki z ruchem elektronów (typowo zaniedbywalnym). Sprzężenie to również zwiększa prawdopodobieństwo przejścia międzysystemowego.
Bliskość poziomów energetycznych wzbudzonych stanów singletowego i trypletowego (ΔES-T) zwiększa wydajność przejścia międzysystemowego, gdyż zmniejsza to ilość energii, która musi zostać rozproszona podczas przejścia. Również obecność w otoczeniu cząsteczek paramagnetycznych, zawierających niesparowane elektrony, może zwiększać wydajność tego przejścia poprzez oddziaływania spinowe.