Większość z nich znajduje się w zielniku Borrera („K-Borrer”) w Kew Gardens lub w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Borrer był mecenasem nauk i wspierał finansowo lokalny kościół. Wspierał również edukację ubogich, budując szkoły na swojej ziemi. Był również sędzią pokoju. Poślubił Elizabeth Hall w 1810 roku i mieli razem 13 dzieci. Pięcioro z nich zmarło w dzieciństwie. Zmarł w swojej rezydencji w Barrow-Hill w hrabstwie Sussex.
W nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów dodawane jest jego nazwisko Borrer (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów). Na jego cześć nazwano kilka gatunków roślin, w tym Glyceria borreri (Bab.) Bab. (obecnie Puccinellia fasciculata), paproć Dryopteris borreri Newm., wodorost Callithamnion borreri (obecnie uważany za synonim Pleonosporium borreri (Smith) Nägeli), Didymoprium borreri (Ralfs) Ralfs, Rosa borreri Woods oraz mieszańcową kosmatkę Luzula × borreri Bromf. ex Bab (obecnie uważaną za mieszańca Luzula forsteri × pilosa). Na jego cześć nazwano także porost Punctelia borreri i rodzaj porostów Borrera (obecnie znany jako Teloschistes).
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy botanicy Kategoria:Członkowie Royal Society Kategoria:Lichenolodzy Kategoria:Brytyjscy mykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1781 Kategoria:Zmarli w 1862