Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1980..
W posłowiu do wydania tłumacz określa utwór jako „baśń przepojoną liryzmem albo pełną fantazji satyrę, nade wszystko jednak – melancholijny hymn do miłości i przyjaźni”Altino do Tojal. Wesele stu tysięcy barbarzyńców. Tłum. Ireneusz Kania. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1980, s. 80.. Ireneusz Kania, odwołując się do rozmów z autorem, sugeruje, że utwór został napisany „dla siebie jako ucieczka w dziedzinę wolności suwerennej, wewnętrznej, jako sposób na przetrwanie”.
Upamiętnienie W uznaniu dla dorobku literackiego autora imieniem pisarza nazwano ulicę (Rua Altino do Tojal) w miejscowości Póvoa de Lanhoso, z którą autor był związany w ostatnich latach życia. W maju 2023 roku w Sobradelo da Goma odsłonięto także poświęcony mu pomnik.
Wybrane utwory Sardinhas e Lua (1964) Os Putos (1973) A Homenagem (1974) A Colina dos Espantalhos Sonhadores (1975) Bodas de Cem Mil Bárbaros (1978) O Oráculo de Jamais (1979) Orvalho do Oriente (1981) Os Novos Putos (1982) Viagem a Ver o Que Dá (1983) Os Novíssimos Putos (1984) Histórias de Macau (1987) Ruínas e Gente (1991) Jogos de Luz e Outros Natais (2009)