Rodzaje stymulacji Stymulacja tymczasowa – krótkotrwała, wykonywana w szpitalu przez elektrody przezżylnie lub przezskórnie, stosowana w stanach nagłych lub podczas procedur chirurgicznych. Stymulacja stała (implantowalna) – wykonywana przy użyciu rozrusznika serca wszczepianego pod skórę, elektrody wprowadzane są do prawego przedsionka, prawej komory, a czasem do lewej komory (CRT). Terapia resynchronizująca serca (CRT) – stosowana u pacjentów z dyskoordynacją skurczu komór, umożliwia synchronizację pracy lewej i prawej komory, poprawiając wydolność serca. Stymulacja dwukomorowa i trójkomorowa – stosowana w nowoczesnych rozrusznikach, pozwala na precyzyjną koordynację skurczu przedsionków i komór, zmniejszając objawy niewydolności serca.
Mechanizm działania Elektrostymulacja serca polega na generowaniu impulsów elektrycznych, które depolaryzują komórki mięśnia sercowego i wywołują skurcz. Parametry impulsu obejmują:
amplitudę (mA), szerokość impulsu (ms), częstotliwość stymulacji (bpm).
W rozrusznikach nowej generacji impulsy są regulowane automatycznie w zależności od aktywności fizycznej pacjenta, ciśnienia i rytmu własnego serca.