Bronisława Plaskacz (ur. 19 czerwca 1888 w Małusach Małych, parafia Mstów, zm. 15 marca 1968 w Częstochowie) – polska Sprawiedliwa wśród Narodów Świata.
Życiorys Przed II wojną światową Urodziła się jako najstarsza córka Piotra Plaskacza i Ludwiki z d. Gawron.
W latach 1916–1923 pracowała w Częstochowie u bogatej żydowskiej rodziny Józefa i Adeli (Heleny) Bugajerów, którzy handlowali artykułami drzewnymi. Po zmianie pracy Bronisława nadal utrzymywała kontakt z poprzednimi pracodawcami.
W czasie II wojny światowej Po likwidacji getta w Częstochowie, która rozpoczęła się 22 września 1942 r., Bronisława udzieliła schronienia rodzinie Bugajerów, której członkowie (rodzice oraz córki Maria i Irena) przez kilka miesięcy ukrywali się w mieszkaniu Bronisławy. W początkach 1943 r. rodzina przeniosła się do Warszawy, gdzie ukrywała się po aryjskiej stronie, jednak po upadku Powstania Warszawskiego ponownie schronili się u Bronisławy Plaskacz.
Władysław Bartoszewski wspominał w książce „Ten jest z ojczyzny mojej.