Następuje tzw. – kapłan wchodzi za ikonostas północnymi drzwiami diakońskimi, staje w królewskich wrotach i czyni znak krzyża ze słowami . Kapłan udaje się na górne miejsce i wygłasza prokimien. W przededniu wielkich świąt po prokimnie czyta się fragmenty Starego Testamentu. Kapłan wygłasza ektenię usilną , po czym czytana jest modlitwa i ektenia błagalna.
W przeddzień wielkich świąt odprawiana jest w tym miejscu także litia za wszystkich chrześcijan, zakończona modlitwą , a następnie błogosławienie chleba: kapłan podchodzi do umieszczonego pośrodku cerkwi stolika (tetrapodu) z 5 chlebami, pszenicą, winem i olejem i w trakcie śpiewanych przez chór stichir i troparionów okadza chleb i wygłasza modlitwę.
W dalszej części całonocnego czuwania kapłan błogosławi wiernych słowani , po czym królewskie wrota zostają zamknięte i rozpoczyna się kolejna część nabożeństwa – jutrznia. Rozpoczyna się ona pieśnią i sześcioma psalmami (), w czasie których kapłan odczytuje 12 modlitw porannych. Następnie śpiewana jest wielka ektenia i pieśń wraz z troparionem święta lub dnia, po czym odczytywane są kafizmy i wygłaszana jest mała ektenia i wozhłas.