KPFM umożliwia mapowanie SPV z rozdzielczością nanometrową, co pozwala badać heterostruktury, materiały 2D i lokalne niejednorodności powierzchni .

Spektroskopia SPV

Pomiar zależności SPV od długości fali światła pozwala kontrolować głębokość generacji nośników oraz wyznaczać długość dyfuzji nośników mniejszościowych i właściwości bariery powierzchniowej.

Układy MIS i inne konfiguracje

Struktury metal‑izolator‑półprzewodnik (MIS) pozwalają na selektywne badanie interfejsów oraz kontrolę głębokości generacji ładunków. Czynniki eksperymentalne obejmują temperaturę próbki, długość fali światła oraz obecność powierzchniowych centrów rekombinacyjnych.

Znaczenie SPV jest techniką szeroko stosowaną w fizyce półprzewodników do badania nośników mniejszościowych, ich dyfuzji i rekombinacji. Umożliwia ocenę jakości materiału poprzez określenie gęstości centrów rekombinacyjnych oraz długości życia nośników. Technika ta jest wykorzystywana w badaniach złączy p‑n, diod fotowoltaicznych, diod elektroluminescencyjnych, detektorów fotoprzewodnościowych oraz tranzystorów bipolarnych. Dzięki metodom bezkontaktowym (np. sondzie Kelvina) SPV jest szczególnie użyteczny w materiałach, w których trudno wytworzyć stabilne, omiczne kontakty elektryczne.

Przypisy

Kategoria:Półprzewodniki