Istotną przeszkodą była nierentowność przedsiębiorstwa, która sprawiała, że miało ono nikłe szanse na przetrwanie jako samodzielny producent, a jedyną realną szansą na utrzymanie jego dalszej działalności było przejęcie przez inny podmiot prywatny.
W momencie utworzenia spółki Rover Group jej strukturę tworzyły: , prowadzący produkcję samochodów osobowych sprzedawanych pod markami Austin, Rover, MG i Mini, oraz odrębne działy produkcji samochodów terenowych (Land Rover), dostawczych i ciężarowych (Leyland, Freight Rover) oraz autobusów (Leyland). Dział produkcji autobusów jeszcze w tym samym roku został wydzielony i sprywatyzowany poprzez wykup menedżerski, dając początek spółce . Dział samochodów dostawczych i ciężarowych w 1987 roku sprzedano holenderskiemu DAF-owi. W grudniu 1987 roku propozycję zakupu pozostałej części przedsiębiorstwa wysunął koncern lotniczy British Aerospace (BAe), która została zaakceptowana przez rząd brytyjski w 1988 roku. Z punktu widzenia rządu i wielu innych interesariuszy było to rozwiązanie korzystne, gdyż pozwalało uniknąć przejęcia Rover Group przez kapitał zagraniczny. Zainteresowanie zakupem przedsiębiorstwa wyraziły wcześniej General Motors, Ford oraz Volkswagen.