W czwartym kwartale 1652 do komputu koronnego została powołana też chorągiew pancerna Aleksandra Zamoyskiego, której etat ustalono na 200 koni.
W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew strażnika koronnego Aleksandra Zamoyskiego licząca 200 koni.
Po strażniku koronnym Aleksandrze Zamoyskim, z dniem 1 października 1656 szefostwo przyjął strażnik koronny Dymitr Wiśniowiecki. Chorągwią dowodził Skarbek.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie pancerne koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie powstania Chmielnickiego Kategoria:Chorągwie kozackie koronne Kategoria:Oddziały wojskowe Zamoyskich herbu Jelita Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) Kategoria:Oddziały polskie walczące w bitwie pod Batohem