Klasztor zlikwidowano w okresie sekularyzacji w 1803 roku i podzielono między czternastu nabywców. W 1806 roku założono tu klasztor dla emerytowanych karmelitanek z nieistniejących już klasztorów w Monachium i Neuburgu, a do kompleksu przeniesiono z Monachium obraz płaczącego Chrystusa, czczony jako cudowny. Kościół klasztorny przeszedł z kolei w ręce miejscowej parafii. W 1838 roku obiekt przejęły siostry salezjanki, które w 1912 roku założyły tu szkołę średnią z internatem dla dziewcząt. Od 1941 roku kompleks służył jako obóz ewakuacyjny dla dzieci oraz szpital wojskowy. Uczelnię reaktywowano jako Chantalgymnasium w 1946 roku i zlikwidowano w roku 1980. W 1981 roku kompleks ustanowiono siedzibą szkoły podstawowej z internatem prowadzonej przez chór katedralny w Ratyzbonie (). W 2013 siedzibę uczelni przeniesiono do Ratyzbony, a obiekt został sprzedany przez salezjanki. Powstała tu prywatna szkoła średnia.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Pielenhofen Kategoria:Byłe klasztory w Bawarii Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Klasztory cysterek w Niemczech Kategoria:Salezjanki Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech