Wanda Nowak (ur. 21 maja 1919 w Poznaniu, zm. 28 października 2008 tamże) – polska dydaktyk matematyki, profesor doktor habilitowana w zakresie pedagogiki.
Wykształcenie i dyplomy Od 1929 do 1937 roku była uczennicą Państwowego Gimnazjum Humanistycznego im. Dąbrówki w Poznaniu, w którym edukację zakończyła uzyskaniem świadectwa dojrzałości. Następnie zrealizowała dwuletnią naukę w Państwowym Pedagogium, co poskutkowało uzyskaniem przez nią w 1939 roku dyplomu nauczyciela matematyki szkoły powszechnej.
Po wojnie podjęła studia na Uniwersytecie Poznańskim – w latach 1945–1948 studiowała na kierunku humanistycznym, uzyskując tytuł magistra pedagogiki, a w latach 1948–1952 studiowała matematykę, uzyskując tytuł magistra matematyki.
W 1968 roku obroniła na Wydziale Nauk Pedagogicznych UAM rozprawę doktorską z zakresu pedagogiki napisaną pod kierunkiem Tadeusza Krajewskiego pod tytułem Odzwierciedlenie zasad nauczania w podręcznikach geometrycznych XX wieku. W 1976 roku uzyskała na Wydziale Nauk Pedagogicznych UAM stopień doktora habilitowanego w zakresie pedagogiki za rozprawę Modele akademickiego podręcznika logiki matematycznej dla studentów studiów nauczycielskich, a w 1987 roku – tytuł naukowy profesora.