W filmie wykorzystano wiele archiwalnych zdjęć, na których zostali ukazani m.in.: Frieda Henrietta Adler, Ingmar Bergman, Justus Samuel Bergman, Ward Bond, Ernest Borgnine, Yul Brynner, Robert Capa, Victor Fleming, Clark Gable, Cary Grant, Merv Griffin, Alfred Hitchcock, Jennifer Jones, Mervyn LeRoy, Petter Lindström, Anatole Litvak, , Jean Renoir, Roberto Rossellini, Alma Reville, Lars Schmidt, Alberto Sordi, Ed Sullivan i .
Realizacja Pomysł na realizację dokumentu zrodził się w trakcie rozmowy Björkmana z Isabellą Rossellini podczas 61. MFF w Berlinie, na którym pełniła ona funkcję przewodniczącej jury, zaś on wygłaszał prelekcję. Björkman otrzymał pełną swobodę w badaniu dokumentacji Bergman dostępnej w poświęconym jej archiwum w Wesleyan Cinema Archives. Jak wspominał: „Stworzyłem intymny portret odważnej kobiety, która przeżyła niezwykłe życie, nietypowe jak na kobietę swoich czasów. Na początku filmu mówi, że nie chce być uwiązana. Opisała siebie jako «ptaka wędrownego»”. Do filmu zaangażował Vikander, ponieważ, jak argumentował, jest „jedną z młodych kustoszy filmu w moim kraju”, oraz dlatego, że – podobnie jak Bergman – zbudowała swoją karierę w Europie i na świecie.