Zasada działania i typowa architektura mały|Przykład sensora detekcji (radar) wykorzystywanego do wykrywania dronów. Systemy antydronowe buduje się zwykle warstwowo: od rozpoznania (DTI — detect, track, identify) przez dowodzenie i kontrolę (C2) po środki neutralizacji (soft-kill i hard-kill). W dokumentach amerykańskich zdolności te bywają opisywane jako konieczność detect (wykrywanie), track (śledzenie), identify (identyfikacja) oraz – w razie potrzeby – deter/deny/defeat (odstraszanie/uniemożliwienie działania/obezwładnienie).
W warstwie DTI jako typowe metody wykrywania i identyfikacji wskazuje się, m.in., wykorzystanie radarów, pasywnych czujników i skanerów RF (wykrywających emisje/łączność), a także sensorów EO i IR (kamery dzienne i termowizyjne) do potwierdzenia celu. W podejściu europejskim (CWA 18150:2024) podkreśla się, m.in., rolę automatycznej detekcji/śledzenia/identyfikacji, opartej na pojedynczych sensorach lub fuzji danych z wielu źródeł oraz możliwość wskazywania parametrów celu (np.